Barbara Bittnerówna




Cudowne dziecko Lwowa

 

Primabalerina polskich scen operowych. Zadebiutowała we Lwowie mając 9 lat. Wystąpiła razem ze Szczepciem i Tońciem w Teatrze Wielkim we Lwowie. Potem była duża rola Helenki w „Teorii Einsteina" Cwojdzińskiego. Urzeczeni jej talentem i urodą, ściągali na spektakle mieszkańcy Lwowa, Warszawy, Poznania, Bytomia i ponownie Warszawy, gdzie zamieszkała na stałe. Od 1956 - primabalerina opery i operetki warszawskiej.
W 1956 roku zdobyła I nagrodę na Międzynarodowym Konkursie Tańca w Vercelli we Włoszech.
Niezapomniana Panna Młoda i Dziewczyna w Harnasiach, Dziwożona w Swantewicie, Zarema w Fontannie Bachczysaraju, Krysia Leśniczanka, Julia w Romeo i Julii.
Jest legendą polskiego baletu.
„Artystyczna pozycja Bittnerówny w historii polskiego baletu jest oczywista, nie ma więc potrzeby rozwodzić się nad tą sprawą. Nie sposób jednak oprzeć się refleksji, że jej fascynującą indywidualnością i talentem cieszyły się wprawdzie szerokie kręgi odbiorców, ale w formach zbyt krótkich, aby móc w pełni nasycić się pięknem jej tańca” – pisał Józef Szczublewski.



Создан 03 фев 2013